Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς ρωτάω τους μαθητές μου τι λογοτεχνικά βιβλία διάβασαν το καλοκαίρι. Κάποιοι δεν άνοιξαν βιβλίο στις διακοπές τους, τα τάμπλετ, το διαδίκτυο και τα κινητά τηλέφωνα έχουν απορροφήσει από νωρίς όλο τον χρόνο τους. Άλλοι έχουν διαβάσει κάποιο απ’ τα βιβλία-χιτ της εποχής, όπου πρωταγωνιστούν το Ημερολόγιο μιας ξενέρωτης και οι ιστορίες μυστηρίου. Φέτος όμως με εξέπληξαν δύο παιδιά της Α΄ Γυμνασίου, η Ιωάννα που είχε διαβάσει την τριλογία του Άρχοντα των δαχτυλιδιών του Τόλκιν και ο Άγγελος που πέρασε το καλοκαίρι του αγκαλιά με τη Μυστηριώδη νήσο. Το σχολίασα σ’ έναν φίλο και θυμήθηκε πως ως μαθητής της Ε΄ Δημοτικού είχε παρατηρήσει ότι στο συναρπαστικό βιβλίο του Βερν, σε άλλες μεταφράσεις ο σκύλος πνιγόταν και σε άλλες, με τη βοήθεια προφανώς κάποιου φιλόζωου μεταφραστή, σωζόταν –κι αυτό τον έκανε ν’ αγοράζει έκτοτε όλες τις εκδόσεις της Μυστηριώδους νήσου από περιέργεια για να εξακριβώσει την τύχη του.

Δημήτρης Αγγελής, διευθυντής